Showing 1-20 of 111 items.

Elif, Lâm, Râ. Iste bunlar sana o açik seçik kitabin âyetleridir.

Muhakkak ki, biz onu anlayasiniz diye Arapça bir kitap olarak indirdik.

Sana bu Kur"ân"i vahyetmekle biz, sana kissalarin en güzelini anlatiyoruz. Gerçek su ki, daha önce senin bundan hiç haberin yoktu.

Hani bir vakitler Yusuf, babasina demisti ki:"Babacigim, ben rüyada onbir yildizla günesi ve ayi bana secde ederken gördüm."

(Babasi)"Yavrucugum!"dedi,"rüyani kardeslerine anlatma. Sonra sana bir tuzak kurarlar. Çünkü seytan insanin açikça düsmanidir."

"Ve iste böyle, Rabbin seni seçecek ve sana rüya tabirinden bilgiler ögretecek. Bundan önce atalarin Ibrahim"e ve Ishak"a tamamladigi gibi, nimetini hem sana, hem de Yakup soyuna tamamlayacaktir. Muhakkak ki, Rabbin alîmdir, hakîmdir."

Andolsun ki, Yusuf ve kardesleri kissasinda soranlara ibret alacak âyetler vardir.

Hani demislerdi ki:"Yusuf ve kardesi (Bünyamin) babamiza bizden daha sevgili, biz ise güçlü ve tutkun bir grubuz. Dogrusu, babamiz belli ki, çok açik bir yanilgi içindedir."

"Yusuf"u öldürün, ya da bir yere atin ki, babanizin yüzü (sevgisi) size kalsin, sonra yine salih bir kavim olursunuz."

Içlerinden bir söz sahibi söyle dedi:"Yusuf"u öldürmeyin, bir kuyunun dibine birakin da ordan geçen kafilenin biri onu bulup alsin. Eger yapacaksaniz böyle yapin."

Dediler ki:"Ey babamiz! Sen bize Yusuf için neden güvenmiyorsun? Halbuki biz onun iyiligini istiyoruz."

"Yarin onu bizimle beraber gönder de gezsin, oynasin. Kesinlikle biz onu koruruz."

Babalari dedi ki:"Onu götürmeniz beni üzer, korkarim ki onu kurt yer de sizin haberiniz bile olmaz."

Dediler ki:"Vallahi biz böyle güçlü kuvvetli bir topluluk iken, buna ragmen onu kurt yerse, o zaman biz kesinlikle hüsrana ugrayanlardan olmus oluruz."

Nihayet kardesleri, Yusuf"u alip götürdüler ve kuyunun dibine birakmaya topluca karar verdiler. Biz de ona söyle vahyettik:"Andolsun ki, sen onlara ilerde hiç beklemedikleri bir sirada bu yaptiklarini haber vereceksin".

Ve yatsi vakti, aglayarak babalarina geldiler.

Dediler ki:"Ey babamiz! Biz gittik, aramizda yaris yapiyorduk. Yusuf"u da esyamizin yanina birakmistik. Bir de baktik ki, onu kurt yemis. su anda biz dogru da söylesek, yine de sen bize inanacak degilsin."

Bir de gömleginin üzerinde yalandan bir kan getirmislerdi. Babalari dedi ki:"Hayir, nefisleriniz aldatmis da size bir is yaptirtmis. Artik bana güzel bir sabir gerekiyor. Bu anlattiklariniza karsilik yardimina siginilacak olan ancak Allah"dir."

Daha sonra bir kafile gelmis, sucularini da göndermislerdi. Vardi, kovasini kuyuya saldi,"Müjde hey, müjde! Iste bir çocuk!" dedi. Ve onu satilik bir mal olarak gizleyip korudular. Allah ise onlarin ne yapacaklarini biliyordu.

Ve onu düsük bir degerle birkaç dirheme sattilar. Ona fazla önem vermemislerdi.