Showing 1-20 of 135 items.

طه (طا. ها).

(ای پیامبر! ما) قرآن را برتو نازل نکردیم که به مشقت افتی.

مگر (آن) یاد آوری برای کسی است که (از خدا) می ترسد.

(این قرآن) فرو فرستاده شده از سوی کسی که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است .

(خداوند) رحمان (است که) بر عرش قرار گرفت.

از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو است، و آنچه زیر خاک (پنهان) است.

و اگر سخن آشکارا بگویی (یا آن را پنهان داری) بی گمان او (راز) نهان و نهان تر را می داند.

(او) الله است، که هیچ معبودی جزاو نیست؛ نامهای نیکو از آن اوست.

و(ای پیامبر!) آیا خبر موسی به تو رسیده است ؟

هنگامی که آتشی را (ازدور) دید، پس به خانواده ی خود گفت: «(لحظه ای) درنگ کنید، همانا من آتشی را دیده ام شاید شعله ای از آن برای شما بیاورم، یا بر آن آتش راهنمایی بیابم».

پس چون نزد آن (آتش) آمد، ندا داده شد که : «ای موسی!

همانا من پروردگار تو هستم، پس کفشهایت را بیرون کن، که تو در وادی مقدس طوی هستی .

و من تو را (به پیامبری) بر گزیدم، پس به آنچه (بر تو) وحی می شود، گوش فرا ده.

یقیناً من «الله» هستم، هیچ معبودی (به حق) جز من نیست، پس مرا پرستش کن، و نماز را برای یاد من بر پا دار.

قطعاً قیامت خواهد آمد، می خواهم (وقت) آن را پنهان دارم، تا هر کس در برابر سعی (و اعمالی) که می کند جزا داده شود.

پس مبادا کسی که به آن ایمان ندارد، و از هوسهای خود پیروی می کند، تو را از آن باز دارد، که هلاک خواهی شد .

و ای موسی ! آن چیست به (دست) راستت؟»

گفت: «این عصای من است، بر آن تکیه می کنم، و با آن برای گوسفندانم (برگ درختان) فرو می ریزم، و مرا با آن کارهای دیگری (نیز) است (که بر آورده می کنم) .

فرمود: «ای موسی! آن را بیفکن»

پس (موسی) آن (عصا) را افکند، که ناگهان ماری شد که (به هر سو) می دوید.