Showing 1-20 of 28 items.

Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): “Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t’i godasë dënimi i rëndë!”

Ai tha: “O populli im, unë jam i dëruar te ju, jam i qartë.

Adhuronie All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini”.

Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.

Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

Dhe sa herë që unë i thirritja ata për t’u falur Ti mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.

Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.

Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe fshehurazi”.

Unë u thashë: “Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;

Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,

Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep lumenj.

ç’është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?

Kur Ai ju krijoi në disa etapa.

A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.

All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera”.