Showing 1-20 of 55 items.

قیامت نزدیک شد وماه بشکافت( ).

واگر (کافران) معجزه ای ببینند, روی بگردانند وگویند: «(این) جادویی قوی است».

وآنها (آیات ونشانه های الهی را) تکذیب کردند و از هوی نفس خود پیروی کردند, وهرکاری قرار گاهی دارد.

وبه راستی برای آنان به اندازه ی کافی خبر هایی (پندآمیزی) آمده است که (از گناهان وبدیها) باز می دارد.

(این آیات) حکمت (ودانش) تمام (ورسا) است. پس (برای افراد جاهل ولجوج) هشدارها سودی نمی بخشد.

بنابر این (ای پیامبر) از آنها روی بگردان, (تا آن) روزی که دعوت کننده ای (مردم را) به امر وحشتناکی دعوت کند.

در حالی که چشمانشان فرو هشته باشد از قبرها بیرون آیند گویی که آنها ملخهایی پراکنده هستند.

وبه سوی دعوت کننده می شتابند. کافران می گویند: «این روز سختی است».

پیش از آنها قوم نوح تکذیب کرده بودند, پس بنده ی ما (نوح) را تکذیب کردند وگفتند: «(او) دیوانه است» و(با او) درشتی کردند (وآزردند).

پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شده ام, پس یاریم فرما (واز آنها انتقام بگیر)».

آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.

واز زمین چشمه‌های جوشاندیم (وجاری نمودیم). پس این (دو) آب (آسمان وزمین) برای امری که مقدر شده بود باهم در آمیختند.

و او (=نوح) را بر (مرکبی) ساخته شده از تخته ومیخ سوار کردیم.

زیر نظر (وحفاظت) ما روان بود, کیفری بود برای کسانی که کافر شده بودند.

وبه راستی ما این (ماجرا) را (به عنوان) نشانه ای بر جای گذاشتیم, پس آیا کسی هست که پند گیرد؟!

پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!

ویقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!

(قوم) عاد (نیز) تکذیب کردند, پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!

ما تند باد (سرد (وحشتناکی) در روزی شوم طولانی بر آنها فرستادیم.

که مردم را (از جا) بر می کند, گویی که آنها تنه های نخل ریشه کن شده اند.