Showing 1-20 of 55 items.

Momenti (i katastrofës së përgjigjthshme) është afruar, e hëna është çarë (në dysh).

Po ata (idhujtarët) edhe nëse shohin ndonjë argument (mrekulli) zprapsen e thonë: “Kjo është magji e vazhdueshme!”

Dhe përgënjeshtruan, e ndoqën dëshirat e veta, por çdo çështje arrinë cakun e fundit.

Atyre u patën ardhur aso lajmesh (të popujve të lashtë), ku ka mjaft qortime, (për ata që kuptojnë).

Urtësi e përsosur (është Kur’ani)! Po sa bëjnë dobi qortimet!

Pra, largohu prej tyre. ditën kur thirrësi (Israfili) kumton një send të tmerrshëm.

Dalin prej varreve, e si karkaleca të shpërndarë e me shikim ë përulur.

Duke shpejtuar drejt atij që i thërret, e, jobesimtarët thonë: “Kjo është ditë e vështirë”.

Populli i Nuhut që ishte para tyre përgënjeshtroi, dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe i thanë: “I marrë!” dhe iu bë kërcënim.

E ai iu drejtua Zotit të vet: “Unë jam i mundur, prandaj më ndihmo!”

Atëherë Ne me një shi të vrullshëm i hapëm dyert e qiellit.

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte e caktuar.

E atë (Nuhun) e bartëm në (anije) dërrasash e shtyllash të gojëzuara.

Që lundronte në mbikëqyrje Tonë. (I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).

Atë (ngjarje) Ne e lamë kujtim, po a ka ndokush që merr mësim?

E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im!

Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për mësim, po a ndokush që merr mësim?

Adi përgënjeshtroi, e çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi?

Atyre Nenjë ditë fatkeqe të përjetshme u lëshuamnjë erë të fortë.

I ngriste njerëzit si të ishin trupa hurmash të shkulura.