Showing 1-20 of 31 items.

یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی (مهم و) قابل ذکر نبود.

به راستی ما انسان را از نطفة مختلطی آفریدیم، او را می‌آزماییم، پس او را شنوای بینا قرار دادیم.

همانا ما راه را به او نشان دادیم خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس.

به راستی ما برای کافران زنجیرها و غل‌ها و آتش سوزان مهیا کرده ایم.

بی‌گمان نیکوکاران (در بهشت) از جامی می‌نوشند که آمیزه اش کافور است.

(از) چشمه‌ای که بندگان (خاص) الله از آن می‌نوشند، (هروقت و) هر جا بخواهند آن را جاری می‌سازند.

(بندگان نیکوکار) به نذر وفا می‌کنند و از روزی می‌ترسند که (عذاب و) شرّ آن فراگیر است.

و غذا را با این که (نیاز و) دوست دارند به «مسکین» و «یتیم» و «اسیر» می‌بخشند.

(و می‌گویند:) «ما فقط به خاطر الله به شما غذا می‌دهیم، نه از شما پاداشی می‌خواهیم و نه سپاسی.

همانا ما از پروردگارمان می‌ترسیم، روزی که عبوس و سخت و دشوار است».

پس الله آنان را از (سختی و) شر آن روز نگه داشت و آنها را شادمانی و سرور بخشید.

و به (پاداش) صبری که کردند، بهشت و (لباس‌های) حریر (بهشتی) را به آنان پاداش داد.

در آنجا بر تختها (ی زیبا) تکیه کرده اند، نه آفتابی در آنجا می‌بینند و نه سرمایی.

و سایه‌هایش بر آنها فرو افتاده، و میوه‌هایش (برای چیدن) در دسترس (و به فرمان) است.

و در گرداگرد آنها ظرف‌های سیمین (غذاها) و کاسه‌های بلورین (نوشیدنی‌ها) گردانده می‌شود.

(کاسه‌های) بلورین از نقره که آنها را به اندازة مناسب (پر و) آماده کرده اند.

و در آنجا از جام‌هایی سیراب می‌شوند که آمیزه اش زنجبیل است.

(از) چشمه‌ای، در آنجا که سلسبیل نامیده می‌شود.

و همواره نوجوانانی جاودانه بر گردشان می‌چرخند که هرگاه آنها را ببینی، گمان می‌کنی که مروارید پراکنده هستند.

و چون (به هرسمتی) بنگری، آنجا نعمت بسیار و فرمانروایی عظیمی را می‌بینی.